დეგუსტაცია

დეგუსტაცია, ანუ ჭაშნიკი, არის ღვინის დაგემოვნება მისი ორგანოლეპტიკური მახასიათებლების გამოსავლენად. ზოგადად, სიტყვა ორგანოლეპტიკა, ნიშნავს პროდუქტის ხარისხობრივ შეფასებას ისეთი სპეციფიკური თვისებების გათვალისწინებით, როგორებიცაა ფერი, არომატი, გემო. ანუ ყველა ის კომპონენტი, რომლის დადგენა შეიძლება ადამიანის გრძნობის ორგანოების მეშვეობით.

მეღვინეობაში ორგანოლეპტიკური კომპონენტები წარმოიშობა ყურძნის გადამუშავებისა და ღვინის დავარგების პროცესში. ამ კომპონენტებით ღვინო ფასდება არომატული და გემოვნური თვისებებით.

ჭაშნიკის დროს ფასედება ღვინის გამჭვირვალობა, ფერი, სურნელი ან ბუკეტი, ტიპი და სტუქტურა.

ახალგაზრდა ღვინო გამოირჩევა არომატით, ანუ სურნელით. დამწიფებულ-დავარგებულ ღვინოში კი ფასდება მისი ბუკეტი.

ჭაშნიკის დროს ღვინის ორგანოლეპტიკური თვისებების შეფასებისას დადგენილია გარკვეული რეგულაციები.

უპირველეს ყოვლისა, მნიშვნელობა ექცევა სასმისს, რომელიც უნდა იყოს დამზადებული გამჭვირვალე მინისაგან და უნდა ჰქონდეს წაკვეთილი კონუსის ფორმა.

არანაკლები ყურადღება ენიჭება ღვინის ტემპერატურას. ყველა ღვინოს გააჩნია მისთვის დამახასიათებელი ტემპერატურა, როდესაც ის მაქსიმალურად ავლენს თავის გემოვნურ თვისებებს.

თეთრ ღვინოებს უხდება მსუბუქი ჩაციება. ზედმეტი ჩაციება ხელს უშლის გემოსა და არომატის სიმდიდრის სრულად აღქმაში. ჩაციების ოპტიმალურ ტემპერატურად შეიძლევა ჩაითვალოს 10-12 გრადუსი.

წითელ ღვინოს, როგორც წესი, 16-18 გრადუსამდე აგრილებენ. მეტი ჩაციება მას კომლპექსურ არომატსა და გემოს უკარგავს.

ადამიანში გემოს შეგრძნების, დაახლოებით, 80%-ს ყნოსვის რეცეპტორები უზრუნველყოფენ. ენას მხოლოდ სიმწარის, სიტკბოს, სიმშრალის და სიმჟავის აღქმა შუძლია.

ღვინის სიტკბო ყურძნის შაქრიანობაზეა დამოკიდებული. უამრავი სახეობის ღვინო არსებობს, რომლებიც სიტკბოს დონით განსხვავდებიან. მაგალითად, ე. წ. მშრალ ღვინოებში შაქრის შემცველობა შეადგენს 4 გრამს ლიტრაზე, ნახევრად მშრალზე 25 გრამს ლიტრაზე, ტკბილ ღვინოებში კი - 45 გრამს (ან მეტს) ლიტრაზე.

მჟავიანობა სტიმულირებას ახდენს ენასა და სასაზე და ღვინის გემოზე დადებითად მოქმედებს.

ტანინები ბუნებრივი ნივთიერებებია, რომლებიც ყურძნის წიპწასა და კანშია. ღვინო, განსაკუთრებით წითელი, რომელიც ტანინების მაღალი შემცველობით გამოირჩევა, პირის ღრუში მქლერტავ და წებოვან შეგრძნებას ტოვებს.

ღვინის დაყენების პროცესში ყურძენში არსებული შაქარი ფერმენტაციას განიცდის, რის შედეგადაც ალკოჰოლი გამომუშავდება. ალკოჰოლის შემცველობა ღვინის სიმძიმესა და სხეულიანობას განსაზღვრავს. მაღალალკოჰოლური ღვინო გემოთი სიმძიმის შეგრძნებას უფრო მეტად ტოვებს, ვიდრე ნაკლებად ალკოჰოლიანი. გადაჭარბებული ალკოჰოლი კი არასასიამოვნო მწველ შეგრძნებას იწვევს, განსაკუთრებით ხახაზე, გადაყლაპვის შემდეგ.

ღვინის წარმოებას საქარველოში, ტრადიციულად, თიხასთან ჰქონდა შეხება: ქვევრი, დოქი, ფილა. ეს დამატებით ენერგეტიკას ანიჭებს ღვინოს, რაც თავის მხრივ, დადებითად მოქმედებს ადამიანის ჯანმრთელობაზე.

თუ გსურთ იგემოთ ქვევრის ღვინის ნამდვილი ხასიათი, დააგემოვნეთ ღვინო თიხის ფიალით.